NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Çocukça gelebilir ama üzerine çok düşündüm.
Hoşlandığım kişinin bana nasıl açılacağını hep merak etmişimdir.
- Yaklaştım mı? - Aynısıydı.
Evime gelip çiçek verdiğini ve benden hoşlandığını
söylediğini hayal ederdim.
Bir de...
Ne hayal ediyorsun?
Hiçbir şey.
Tae-o'ya ikimiz mi söyleriz?
Daha olmaz.
Hep biriyle gizlice çıkmak istemişimdir.
Hoşlandığım kızın sen olduğunu öğrendiğinde
suratının alacağı hâli merak ediyorum.
İşe gitmem gerek ama istemiyorum.
Ben de geleyim. Birlikte vakit geçirmek istiyorum.
Sonra seni evine bırakamam.
Bugünlük içeri gir, başka zaman gelirsin.
Tamam, olur. Sen git o zaman.
Sen içeri girmeden gidemem.
Önce sen.
Hayır, sen.
- Önden buyur. - O zaman işe gitmem.
Peki, tamam. Güle güle.
Hoşça kal.
Ne oldu şimdi? Artık sevgilim mi var?
Evet!
Bana mı uğramıştın?
- Yok, işe gidiyordum. - Markete mi?
Hep bu yoldan mı gidersin?
Aynen. Hep bu yoldan.
Bilmiyordum.
Hazır buradayken çocuklara merhaba de.
Gerek yok. Gitmem gerek.
Pekâlâ.
İçtin mi sen?
Yüzün kızarmış.
İçmek mi? Daha neler!
Işık bir tuhaf, ondandır.
Neyse, buna binerken dikkatli ol.
Canın yansın istemezsin. Görüşürüz.
Ne oluyor? Niye bu kadar heyecanlı bu?
Tae-o!
Geç kaldın.
Evet.
Bu niye bu kadar heyecanlı?
HAN JEONG-HUN
Şunu tavan arasında falan saklayamaz mısın?
Neden? Benim de evim, adımın olması lazım.
Song-i.
Evet?
Ne olursa olsun
seni asla evden atmam.
İster burada, ister tavan arasında kal,
- burayı evinmiş gibi farz et. - Tamam.
Senin de bir evin var, tamam mı?
Bugün bir garip davranıyorsun.
Neyse, iyi geceler.
Tatlı rüyalar falan.
Bu hep burada mıydı?
SAĞANAK YAĞMUR
Dağınık, değil mi?
Bir sürü öğrenci burada yatıp kalkıyor, o yüzden biraz pis.
Aslında beklediğimden daha temiz.
Bu da sürekli kullandığım portatif yatak.
Bunsuz yapamıyoruz.
Bu da köpük kesici.
Düğmeye basınca ısınıyor ve köpüğü kesmeni sağlıyor.
Dikkat et. Sen de benim gibi yaralanabilirsin.
Merhaba.
Ne düşünüyorsun?
Çok güzeller.
Oturanların hem ortak alanları paylaştığı
hem de kendilerine ait kişisel alanları olan bir pansiyon.
Binada toplam dört kat olacak.
Böyle büyük bir evde hep birlikte yaşamak güzel olur, değil mi?
Evet.
Öbüründen daha güzel, değil mi?
İkisi de yakıştı.
Hepsini dene. Sana en beğendiğini alayım.
Bu da ödülün.
İklim değişikliğine bağlı sismik tasarım için ayrı bir resim yok muydu?
Materyalleri göremiyorum.
Göndermemiş miyim?
Sakinlerin yaşam tarzından sorumlusun.
Sismik tasarımdan Se-hyeon sorumlu.
Materyalleri ona gönderecektim ama unutmuşum.
Bu gece gönderirim.
Neden onun işini sen yapıyorsun?
Şey...
İlgilendiğim bir alan olduğu için
zaten çalışacaktım, bari ben yapayım dedim.
Biri onu arayabilir mi?
Söz vermişti ama hâlâ gelmedi.
Geciktim, özür dilerim.
Sen de mi mimarlık dersi alıyorsun?
Evet.
Song-i arkadaşın, değil mi?
Birlikte dersimiz olduğunu evimin önünde söylemiştim.
Toplantı da o ders için.
Evinin önünde mi?
Ona söylemedin mi?
Şey, aslında...
- Ben... - Artık öğrendi, kimin umurunda?
Kahveniz olduğuna göre ben gidip biraz kek alayım.
Hadi.
Bunu, bunu ve bunu istiyorum.
Tabii.
Sevgili olduğumuzu arkadaşına söylememişsin.
Söyledim.
Söyledim ama henüz evden bahsetmedim.
Onun için hassas bir konu.
Onu epey önemsiyor gibisin.
Teknik olarak yanlış bir şey yapmadım.
Yoksa yaptım mı?
En başından ona söylemeliydim.
O zaman sunumdan önce bir kez daha buluşalım.
Sohbet grubundan yeri ve zamanı haber veririm.
- Herkes iyi iş çıkardı. - Kulüp toplantısına gitmem gerek.
Peki ya sen?
- Ben mi? Nasıl yani? - Çalışmaya katılmadın.
Pek doğru değil. Toplantıya geldim.
Bu üçüncü toplantımız ve sadece buna geldin.
Telefonları açmıyorsun
ve sohbet grubunda tek kelime bile etmiyorsun.
Şey, meşgulüm...
Ayrıca tek okul projemiz bu değil
ama yine de vakit ayırabiliyoruz.
İşimizin üstüne konman adil değil.
Song-i, gitmemiz gereken bir ders var. Görüşürüz.
Benim de.
Gidelim.
"Üstüne konmak" mı?
Evet.
Böyle devam edersen ödeve adını yazamam.
Seni rahatsız mı ediyorum?
Ne?
Tae-o'yu gördüğünden beri yüzün asık.
Tanrım. Bunu söylemiyorum.
Rahatsız olması gereken ben değil miyim?
Sevgilimin uzun süreli arkadaşı bir kız.
Hiçbir kız bundan hoşlanmaz.
Tae-o'nun senin çalışmaya katılmamanla ilgisi...
Yoksa ev yüzünden mi?
Gururun mu incindi?
Bir şeyin uzun süre sende olmuş olması, onu senin yapmaz.
Ev veya insan, fark etmez.
Araştırmamı başkasına yaptırdığım için üzgünüm.
Yaptıklarım diğer üyeleri rahatsız etmedi
ama seni sinirlendirdiğim için özür dilerim.
Hafta sonuna kadar araştırmamı yollarım.
Özür diledim, ödevimi de tamamlayacağım.
Şimdi oldu mu?
O zaman ben gideyim.
Ne oluyor be?
Kapıyı çalamaz mısın?
Oldu mu?
Neden bana söylemedin?
Şey, biraz garip kaçacaktı.
"Eski evine kız arkadaşım taşındı,
ben de eskisi gibi her sabah oraya gidiyorum."
Öylece söyleyemezdim.
Neden?
Bana acıyor musun?
- Öyle dersen... - O yüzden mi söyledin o lafları?
Benim de bir evim olduğunu
ve evini evimmiş gibi farz etmemi.
Üzüldüm çünkü bana acıyorsun gibi geldi
ve kız arkadaşın da
pek hoşlandığım biri değil.
Ama bu konuda olgun davranacağım.
Artık yetişkiniz ve birbirimizin kararlarına saygı duymak zorundayız.
Sana Ryu Se-hyeon'la mutluluklar dilerim.
Beni kafana takma.
Hey.
Bu da ne?
Tanrım. Ne olmuş?
Bekle.
Se-hyeon'un ödevini mi yapıyorsun?
Düşündüğün gibi değil.
Tam olarak düşündüğüm gibi!
"Sismik tasarım." Bundan Se-hyeon sorumlu.
Hadi ama. Makul bir gerekçesi var.
Kıçımın gerekçesi.
Niye o olmak zorundaydı ki? Onu hiç sevmiyorum!
Bende bıraktığı ilk intiba berbattı.
Üstelik çok sinsi.
Ayrıca...
Birlikte yarışmaya katılacağız.
Ne?
Ben ödevlerine yardım ederken
o da proje üzerinde çalışacak.
İkimiz için de kârlı bir durum.
- Ama... - O düzgün ve harika biri.
Tanımaya başlayınca sen de seversin.
Neyse. Kullanılıyor olman beni ilgilendirmez.
Niye bu kadar acımasız davranıyor?
Oturmuş onun ödevini yapıyordu.
İnanamıyorum gerçekten.
Hep Tae-o'yla kim çıkar derdim.
Bu cadaloz çıktı ortaya.
Pişman mısın?
O hep cebindeydi ama başka bir kız alıp götürdü.
Yok artık. Hiç pişman değilim.
Bu yılın saha raporuna karar verdin mi?
Geçen yıl Seonunsa'ya gitmiştim, bu yıl da bir saraya giderim.
Gelmek ister misin?
Birinci sınıfta Gyeongbokgung Sarayı'na gittim.
Başka Konfüçyüs tipi bina var mı?
Andong'daki Konfüçyüs Akademisi, Byeongsan Seowon'a giderler.
Gangneung'daki Ojukheon da iyi bir seçenek.
- "Gangneung" mu? - Saha raporundan mı bahsediyorsunuz?
Evet, Kore Mimarlık Tarihi için.
Vay canına, üniversite yıllarım aklıma geldi.
Saha raporlarını gezip içmek için
bahane olarak kullanırdım.
Min-ah!
Biraz beyaz çimento getirir misin?
Tamam!
Yardım edeyim.
- Gerek yok. - Önemli değil.
- Gangneung'a mı gidiyorsun? - Daha karar vermedim.
Ben seni götürürüm. Daha kolay olur.
Gerek yok. Arabanıza binecek kadar tanımıyorum sizi.
Şu hâline bak. Her zamanki gibi savunmaya geçtin.
Benimle resmî konuşmana gerek yok.
Ben rahatsız oluyorum.
Pekâlâ. Resmî olmaya devam et o zaman.
Bir saniye.
Oldu. Devam edebilirsin.
İnsanların dediği kadar garip değilmiş
ama biraz bayağı gibi.
Bir, iki, değiştir.
Bir, iki, üç, dört!
Tekme, tekme, adım.
Bak!
Aşağı.
Güzel.
Bir, iki.
Şöyle dene.
- Sert vur. - Tamam.
Jun-hyeok, yarım adım geridesin.
- Ona gösterir misin? - Evet, hocam.
- Yedek oyuncu musun? - Evet.
Bütün koreografiyi ezberledin mi?
Efendim? Ben...
Bir kez daha gösterir misiniz? Ben...
Başının çaresine bak.
Bir kez daha deneyelim. En baştan!
- Evet, hocam. - Müzik!
Hey!
Ve dön.
Bir, iki, değiştir.
Bir, iki, üç, dört!
Tanrım. Geçici işçiler gibiyim.
KAYIP KİŞİ İSİM: O GA-RIN, YAŞ: 23
ÖDÜL: 10 MİLYON WON
Kahretsin.
- Yeni mi geldin? - Efendim?
Şey, evet.
Ya sen? Yarı zamanlı işin nasıldı?
- Kötü. Fırça yedim. - Neden?
Kim? Kim sana fırça atabilir ki?
- Kim azarladı seni? - Hepsi benim hatam.
Tteokbokki satmaya çalışıyorduk
ama bütün tadımlıkları yedim.
Kahrolsun tteokbokki.
Doğru.
Bedava tadımlıklar nefis oluyor.
Hadi gidelim.
Teşekkürler.
Tavuk göğsü nerede?
Geldiniz mi?
- Evet. - Evdeyim.
Song-i de evde mi?
Hayır, çadırda kimse yok.
Bekle.
O benim hırkam mı?
Bugün hava serindi.
Almadan haber ver bari, olur mu?
Buraya koyduğumdan eminim.
Dolaptaki tavuk göğsünü gören oldu mu?
Ben gördüm ve yedim. Diyetteyim.
Bir dakika, hepsini mi yedin?
Vay canına.
Dur.
O da ne?
Prova yaparken giydiğim pantolon. Neden?
Bugün mu giydin bunu?
Kahretsin, bu pahalı bir şey.
Niye prova için giyersin ki?
Çok esnek. Dans etmek için ideal.
Paranla kendine birkaç giysi al!
İnanamıyorum!
Sana da diyorum Ga-rin!
Gerçekten.
Laf etmiyorum diye beni enayi sanıyorsunuz, değil mi?
Öyle sanıyorsunuz!
İyi. Tamam, ben enayiyim.
Seni ucuz, adi pislik.
Bir daha giysilerini ödünç alırsam boğazıma yapışır.
Doğru, çulsuz olmak benim suçum!
Zengine başka kanun, yoksula başka.
Büyük paralar kazanayım da gör. Pişman olacaksın!
On milyon won.
Hadi bakalım.
Ga-rin'i doğru düzgün tanımıyorum bile.
Kendine gel Hun.
Pekâlâ.
Arkadaşlarına ihanet eden bir pislik olacağıma yoksul olmayı yeğlerim.
Yarın sana daha da lezzetlisini alacağım.
Ne yediğimizin önemi yok. Kiminle yediğimiz önemli.
Yemek demişken.
Hafta sonu bir gün izin alabilir misin?
Olur. Aklında ne var?
Şey...
Mimarlık öğrencileri her sene bir saha raporu hazırlar.
Tarihî binaların fotoğraflarını çeker ve ölçümler yaparız.
Bu yıl Ojukheon'a gideceğim.
Benimle Gangneung'a gelmek ister misin?
İyi misin?
Evet.
Evet, gidelim. Seninle gelirim.
Emin misin?
Evet.
Babama söyler, işten iki gün izin alırım.
"İki gün" mü?
Ben günübirlik gideriz demiştim.
"Günübirlik" mi?
Ekspres trenle gidebiliyorsun. Uzun sürmüyor.
Haklısın.
Gün içinde geri dönebiliriz.
Ne gülüyorsun öyle?
Çok tatlısın şu anda.
Ben yanmışım.
Bu saate kadar neredeydin?
Neden?
Sormana gerek var mı?
Eşyalarını topla ve tavan arasına geç.
- Şimdi mi? - Ay günlerdir loş görünüyor.
Yakında yağmur yağar.
Yağdığında keşke seni dinleseymişim, diyeceksin.
Aynen öyle, efendimiz.
Şantiye nasıl gidiyor?
İyi.
Üst sınıftan Lee Dae-geon'u hatırlıyor musun?
O sinir bozucu pislik mi? Ne olmuş ona?
Stajyerlerin eğitiminden o sorumlu.
Bir mimarlık şirketinde çalışıyor.
Yani onu tekrar mı görmek zorundasın?
Evet ama dedikleri kadar garip biri değilmiş.
Gözlem evinde kızları sarhoş ettikten sonra
onlara garip şeyler yapıyormuş.
Söylentiler o kadar iğrenç ki...
Bir saniye.
Sen az önce onunla mıydın?
- Yoksa şu vurulduğun... - Tabii ki hayır. Uydurup durma.
Neredeyse kalbim duracaktı.
Her neyse. O iş bitti zaten.
Anladım.
Sonunda reddetti seni.
Hayır, sevgili olduk.
Sevgili mi oldunuz? Kim sevgili oldu?
Heceleyeyim mi?
Ben tabii ki.
Tek taraflı diyordun.
İlk adımı atıp atamayacağını düşünüyordun.
Nasıl hissettiğini ilk o söyledi.
Çekil.
Kaç yaşında?
Kim bu pislik? Öğrenci mi?
Sevgilime pislik deme.
Neden söylemiyorsun ki? Kendimi dışlanmış hissediyorum.
Sana kendini sorgulattı.
Onun yüzünden çirkin olduğunu bile düşündün.
Bu...
- Şey, kendince sebepleri vardı... - Song-i.
Seninle olmaya can atan biriyle birlikte olmalısın.
Senin yüzünden ağlayan, kalbi kırılan ve hatta
yemeden içmeden kesilen biriyle.
Öyle biri olduğunu bilmediğim sürece içim rahat etmeyecek.
Benim için endişelendiğin için sağ ol
ama gerçekten çok iyi biri.
Kesin öyledir.
Sadece...
Biraz utanıyorum.
Daha önce kimseyle erkek arkadaşımı tanıştırmadım.
Ama ona da sıra gelecek, tamam mı?
Ben de reddedilince kalbi kırılmıştır diye endişeleniyordum.
Sayesinde aptal gibi görünüyorum kesin.
Aşırı tepki verme.
Kendi aşk hayatı. Başının çaresine bakar.
Bu daha güzel değil mi?
Senin günün 48 saat mi sürüyor?
Yarı zamanlı işin var, stajın var,
bütün gece çalıştığın okul projen var,
şimdi de sevgilin var.
Bir de bana sor. En azından birinde başarılı olayım.
Nasıl görünüyorum?
Olmadı.
- Sevmedin mi? - İş görüşmesine mi gidiyorsun?
Bir erkeğin yanına gidiyorsan
seni görünce başı dönmeli.
Bu nasıl Song-i?
Aynısı ninemde var.
Bu tasarımcı işi.
Kim olduğunu söylemeyecek misin?
Daha değil.
Ciddiyim...
Bir gün onu sizinle tanıştıracağım.
Şimdi biraz erken, hepsi bu.
Song-i, bu nasıl? En sevdiklerimden biri.
Harika duruyor!
Ga-rin!
Bununla sinemaya gidilmez, film festivaline gidilir.
Bahar olduğuna göre
canlı, renkli ve...
Çekil. Ben seçmene yardım ederim.
Bakayım.
Gerçekten bunu benim mi yapmam gerekiyor?
Dur bir saniye.
Bakalım.
Gördün mü bak? Güzel olmadı mı?
Güzel, değil mi?
Daha önce böyle elbiseler giymedim.
Çok dar olmaz mı?
Mükemmel, değil mi?
Ben de sevdim. En sevdiklerimden biri.
Song-i, bu elbise
malum bölgeleri biraz toplu olan kişiler için.
Bence ona çok yakışır.
Günümüzde aşırı kız gibi olan kızlar
çok rüküş görünüyor.
Bir bakayım.
Tarz bir şeyler bulalım.
Evet, bu. Bir baksana.
Güzel, değil mi?
Son moda. Erkek arkadaş bedeni.
Hey.
Randevusunu sabote etmek mi istiyorsun?
Kendin giy o zaman.
Garip oldu.
Güzel duruyor ama.
Hiç moda anlayışı yok.
Günümüz modası bu.
- Sen giy o zaman. - Garip davranıyorsun.
Doğru.
Evden şimdi çıktım.
Varınca haber ederim, dışarı çıkarsın.
Tamam.
Böyle teşhir etmek zorunda mıydı?
Çıkıyor musun?
Evet.
Yeong-ho'ya ders vereceğim. Beni bırakabilir misin?
Olmaz. Se-hyeon'la buluşacağım.
Anladım, ben giderim o zaman.
Song-i!
Do-hyeon!
- Yeong-ho'ya gidiyorsun, değil mi? - Evet.
Atla. Bırakayım seni. O mahalleye teslimata gidiyorum.
Gerçekten mi? Harika. Geç kalıyordum ben de.
Randevumuzun alıştırması gibi oldu.
Sıkı tutun. Gidiyoruz.
Hey, siz ikiniz nereye gidiyorsunuz?
- Selam Tae-o. - Sen ders vermeyecek miydin?
Do-hyeon bırakacak beni.
Ciddi misin? Ama teslimata gidiyor.
Kesin sen zorlamışsındır.
Hayır, ben önerdim. Zaten yolumun üzeri.
- Güle güle. - Tamam.
Yoksa
hep bu kadar güzel miydi?
Hava güzel, keyfim yerinde. Ondan bu düşünceye kapıldım.
Ne zaman bu kadar yakınlaştılar?
Geç kaldım.
Tae-o...
Acele et.
- Burası ve burası... - Burası mı?
Sonra hepsine uğrarız.
Demek bunu seviyorsun.
- Güzelmiş. - Öyle.
- Öyle mi? - Evet.
Hepsi el yapımı.
- Öyle. - Öyle mi?
Çok güzeller.
Şuna bak.
Bu nasıl?
Bence elbisene çok yakışır.
Gerçekten mi?
- Denemek ister misin? - Olur.
Güzel oldum mu?
Güzelliğin kör etti.
- Song-i. - Evet?
- Çizim konusunda iyi misin? - Tabii ki.
Senin gerçekçi bir portreni yapacağım.
Ben de senin.
- Benim bitmek üzere. - Benim de.
Ne gülüyorsun?
Ne kadar benzedi inanamazsın.
- Peki. Üç deyince. - İki, üç.
İşte!
Bu ne?
O da ne öyle?
Sanırım yetenekliyiz.
- Evet, güzel oldu. - Değil mi?
Öyle.
- Birbirimize mi benziyoruz? - Sanki biraz.
Bak. Bence iyi iş çıkardım.
- Hayır. - Tamam.
- Hayır mı? - Benimki de iyi.
Hayır, benimki daha iyi. Baksana.
- Saç şeklin aynı. - Saçım mı?
Neresi aynı bunun?
- Vay canına! - Şimdi sola.
Şimdi de indirelim.
- Tamam. - Yavaşça.
Sarsmadan.
Vay canına!
- Eğlenceli, değil mi? - Evet.
Bu işi biliyorsun.
- Dokunma. - Dikkat et!
Çok özür dilerim.
Küçükken annem de beni hep kameraya alırdı.
Fotoğraflar duruyor
ama videolar gitti maalesef.
Atmadıysa bir yerde duruyorlardır.
Bulursan bana getir. Senin için dönüştürürüm.
Seninkiler duruyor mu?
Evet, yıllara ayrılmış biçimde.
En eskisinde üç yaşındayım.
Gerçekten mi?
İşte.
Bacaklarını ört.
Sağ ol.
Katılacağımız yarışmaya dair
aklıma güzel bir fikir geldi.
Nedir bu fikir?
Anne ve babanın çektiği videolar duruyor mu?
Evet.
Harika.
Filmde anne babanla birlikte yaşlanmanı gösterirsek,
çok dokunaklı olabilir.
Ama şimdi...
Ne oldu?
Özel hayatını göstermek istemiyor musun?
Hayır, ondan değil.
Annem öldü.
Annenlerle yemek yediğini
- söylememiş miydin? - Üvey annemi kastetmiştim.
Gerçek annem ben çocukken öldü.
Affedersin.
İnsanların böyle tepki vermesinden nefret ediyorum.
Affedilecek ne yaptın ki? Bilmiyordun.
Gülmeye devam et, olur mu?
Teklifini düşüneceğim.
Yabancılara çocukluk videolarımı göstermek biraz utanç verici.
Tamam.
İyice düşün.
Çalışmak için çok yorulmadın mı?
Önemli değil. Seni eve bırakamayacağım için üzgünüm.
- Olsun. Yakında oturuyorum nasılsa. - Seni ararım.
Dediklerimi düşün.
Umarım fikri kabul edersin.
Dikkat.
Nasıl da yürüyorsun! Tae-o buraya bak.
Aferin.
- Tae-o, bu ne? - Hay aksi!
Vay canına.
Çok şirinmişsin Song-i.
Bu pisliğin hiç saygısı yok.
Şimdiye gelmiş olması lazımdı.
Çok yağmur yağıyor.
Selam Do-hyeon.
Yağmura yakalandın mı?
Hayır, eve varmak üzereyim ve ıslanmadım.
Özür dilerim.
Tam sana şemsiye getirecekken müdür geldi.
Önemli değil.
O kadar yağmıyor zaten.
Sen işine dön.
- Uyumadan önce konuşalım yine. - Olur. Görüşürüz.
Bir anda bastırdı.
Çadırım!
Ayakkabılarım berbat olsun istemiyorum.
Tae-o'nun hediyesi.
Acaba beklememeli miyim?
Tae-o.
Ne yapıyorsun?
Neden ayakkabı giymiyorsun?
Yeni ayakkabılarımı berbat etmek istemedim.
Sen aldın onları bana.
Giy onları.
Önemli değil. Eve geldim sayılır.
Ciddi misin sen?
Kahretsin.
En azından bunları giy.
- Gerek yok. - Giy hemen!
Hadi ama.
- Yürü. - Tamam.
Bu yağmurda nasıl onu tek başına eve yollar?
Otursana.
Sinirlenme.
Yağmur onları mahvederdi.
Yazık olurdu.
Bu acıtacak, hareket etme.
Bebeklik yapma. O kadar acımaz.
- Gerek yok. - Olmaz.
Ayakkabılar için
teşekkür ederim.
Lütfen...
Onunla sevgili olma.
Geç oldu ve dışarıda yağmur yağıyor.
Aklına başında biri seni tek bırakmazdı.
Bitir gitsin.
Kalbinin kırıldığını şimdiden görüyorum.
Yarı zamanlı bir işi var.
Senin gibi boş vakti yok.
O zaman bir şemsiye verseymiş.
Vedalaştığımızda yağmur yağmıyordu.
- Taraf mı tutuyorsun? - Olanı söylüyorum.
O zaman beni arasaydın.
Bir şemsiye getirirdim.
Beni niye aramadın?
Erkek arkadaşın yüzünden mi?
Ondan değil.
Aslında...
...bence
böyle küçük şeyler için seni aramamalıyım.
Acıdı!
Yukarıda sana yatak yaptım, orada uyursun.
Görüşürüz.
Güle güle efendim.
Selam Do-hyeon.
Eve sağ salim vardın mı?
Evet. Demin geldim, şimdi yataktayım.
Tavan arasındayım.
Dışarıda çok yağmur var.
Yağmura yakalanmamana sevindim.
Merak etme sen, işine dön. Sabah ararım seni.
Tamam.
Peki. İyi geceler.
Tamam.
Kahretsin.
Az kalsın kalbim duruyordu.
TAE-O
Ne var?
Selam.
Korktun mu?
Tabii ki korkmadım. Çocuk muyum ben?
Aman tanrım! Olamaz!
Tanrım. Bu çok gürültülüydü.
Şey...
- O kadar korktuysan... - Tae-o!
- Çok korkuyorum. - Hay...
Ben de! Ev yıkılır mı acaba?
Savaş çıktı sandım. Yıldırım değil de, bomba gibiler sanki.
Sanki gök yarılmış.
Dur. Yıldırım çarpabilir mi bizi?
Hey! Öyle demesene!
- Yıldırım mı? Sakin olun. - Olabilir ama.
- Song-i, aşağı gelmelisin. - Bir şey yap!
- Korkuyorum! - Tae-o.
Bir şey yap!
Çok komik değil mi?
Son zamanlarda çok popüler. Komik gerçekten.
Yağmurdan herhâlde.
Kalbim bir başka atıyor.
İlk defa
Song-i ile aramda bir bağ hissettim.
Daha açık olmamasını istemek
açgözlülük mü olur?
Gerçekten mi? O da neydi?
Çok eğlenceliymiş.
Düştü şimdi de!
Alt yazı çevirmeni: Atakan Karakış